Jest to najstarszy park w naszym województwie. Utworzony został 26.05.1988 r. na podstawie uchwały Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu. Zajmuje powierzchnię 7618,40 ha. Fizjograficznie leży pomiędzy Pojezierzem Gnieźnieńskim a Równiną Wrzesińską, administracyjnie natomiast na terenie 4 Gmin: Pobiedziska, Łubowo, Kłecko i Kiszkowo. Park zajmuje wschodnią część gminy Kiszkowo o powierzchni 2397,1 ha. Miejscowości leżące w parku to Myszki, Kamionek, Sławno, Głębokie, Imiołki, Pola Lednickie i Skrzetuszewo. Głównym celem ochrony jest zachowanie w stanie zbliżonym do naturalnego, krajobrazu kulturowego okolic Jeziora Lednica, a w szczególności krajobrazu dużego akwenu wodnego z urozmaiconą linią brzegową i wyspami oraz krajobrazu leśno-polnego ze zróżnicowaną rzeźbą terenu północnej części parku. Nazwa parku pochodzi od Jeziora Lednica, największego w jego granicach i jednocześnie jednego z największych jezior w Wielkopolsce:  o powierzchni 348 ha i długości ponad 7 km. Szerokość waha się od 100  do 1400 m, a długość linii brzegowej wynosi ponad 22 km. Średnia głębokość to 7 m, a maksymalna 15 m. Na jeziorze znajduje się 5 wysp. Największa Ostrów Lednicki ma powierzchnię 7,5 ha. Blisko niej znajdują się Ledniczka i Mewia, a w północnej części dwie małe wyspy bez nazwy, na wysokości wsi Imiołki i Waliszewo. W granicach parku znajduje się jeszcze 6 jezior: Skrzetuszewo Małe, Głębokie, Sławno i Kamionek (gmina Kiszkowo) oraz Linie i Bakorce (gmina Kłecko). Generalnie wody stanowią aż 5,6 % powierzchni parku, około 80 % to grunty rolne, a lesistość wynosi 9,1 %. Lednicki Park Krajobrazowy posiada bardzo cenne walory kulturowe. Osadnictwo na tym terenie sięga V-VI w. p.n.e. Do tej pory zinwentary

zowano ponad 350 stanowisk archeologicznych. Najważniejszymi z nich są grodziska wczesnośredniowieczne, których jest aż 4. Największe i najbardziej znane znajduje się na Wyspie Ostrów Lednicki, kolejne na sąsiedniej wyspie Ledniczce, w Moraczewie i Imiołkach. Na terenie parku zachowało się też kilka zespołów dworsko-parkowych. Najbardziej interesujące leżą w miejscowościach: Głębokie, Myszki, Zakrzewo, Dziećmiarki. Inną cenną architekturą są kościoły. Drewniane w Sławnie, Waliszewie i Wielkopolskim Parku Etnograficznym oraz murowane w Sławnie, Lednogórze i Dziekanowicach. W Parku Etnograficznym zgromadzono ponad 60 obiektów budowlanych z XVIII i XIX w.

Lednicki Park Krajobrazowy to też ciekawe walory przyrodnicze. Duży udział powierzchni wód, mozaika krajobrazu leśnego z terenami podmokłymi sprawia, iż występuje tu wiele ciekawych i rzadkich gatunków roślin i zwierząt. Florę tworzy ponad 600 gatunków roślin naczyniowych. Stwierdzono występowanie 12 gatunków pod ścisłą ochroną, a wśród nich storczyki tj. stoplamek krwisty, stoplamek szerokolistny, kruszczyk błotny i kruszczyk szerokolistny. W lasach spotkać możemy przylaszczki pospolite lub lilię złotogłów. Kilkanaście gatunków występujących w parku znajduje się pod ochroną częściową, należą tu czerniec gronkowy, groszek błotny, czyściec błotny. Łącznie stwierdzono ponad 100 zespołów roślinnych, w tym aż 19 zagrożonych. Fauna parku też jest dobrze poznana. Stwierdzono występowanie w nim 160 gatunków ptaków, z których 111 uznano za lęgowe. W terenie wodno-błotnym spotkać możemy bąki, bączki, błotniaki stawowe, wąsatki, żurawie i remizy. W lasach gniazduje bielik, trzmielojad, kobuz, dzięciol czarny i średni. W krajobrazie rolniczym spotkać i usłyszeć możemy ortolany, gąsiorki, przepiórki i coraz rzadsze kuropatwy. Ssaki reprezentowane są przez jelenie, daniele, dziki, sarny, a czasem można spotkać nawet przechodnie łosie. Licznie występują lisy, jenoty, kuny, borsuki, rzadziej bobry, łasice i wydry. Poza tym stwierdzono 9 gatunków płazów, 4 gadów i 24 gatunki ryb.