W niedzielę 18 czerwca, w parafii św. Jana Chrzciciela w Kiszkowie, w kościele p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa, podczas mszy świętej, obchodzony był niezwykły jubileusz. Jubileusz 40 rocznicy Święceń Kapłańskich proboszcza ks. Kan. Romualda Szczepaniaka.

Ks. Romuald Szczepaniak nawiązał do słów papieża Jana Pawła II: „Historia mojego powołania kapłańskiego? Historia ta znana jest przede wszystkim Bogu samemu. Każde powołanie kapłańskie w swej najgłębszej warstwie jest wielką tajemnicą, jest darem, który nieskończenie przerasta człowieka. Każdy z nas kapłanów doświadcza tego bardzo wyraźnie w całym swoim życiu. Wobec wielkości tego daru czujemy, jak bardzo do niego nie dorastamy. Powołanie jest tajemnicą bożego wybrania. Nie wyście mnie wybrali, ale ja Was wybrałem i [przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał. I nikt sam sobie nie bierze tej godności, lecz tylko ten, kto jest powołany przez Boga jak Aaron Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, znałem cię, prorokiem dla narodów ustanowiłem. Te natchnione słowa muszą przejąć głębokim drżeniem każdą kapłańską duszę. Dlatego też, gdy w różnych okolicznościach mówimy o powołaniu, winniśmy czynić to w postawie głębokiej pokory, świadomi, że Bóg nas "wezwał świętym powołaniem nie na podstawie naszych czynów, lecz stosownie do własnego postanowienia i łaski". Równocześnie zdajemy sobie sprawę, że ludzkie słowa nie są w stanie udźwignąć ciężaru tajemnicy, jaką kapłaństwo w sobie niesie".

Ten krótki wstęp jest konieczny, by we właściwy sposób zrozumieć to, co będę mówił o mojej drodze w eucharystii. Są to oczywiście słowa Jana Pawła II z książki pt. „Dar i tajemnica”, napisanej w 1996 r. w 50-ta rocznicę święceń kapłańskich.

Dzisiaj Pan pozwolił mi obchodzić 40-ta rocznice moich świeceń, które odbyły się 4 czerwca 1977 r. Po odbytych tygodniowych rekolekcjach przywieziono nas dzień przed święceniami z Warszawy do Gniezna. I tam ks. Kardynał Stefan Wyszyński Prymas Polski udzielił nam święceń kapłańskich. Było nas 8. Trzech już przekroczyło próg wieczności. A potem przez 12 lat, w latach 1977-1989 byłem wikariuszem. Sześć lat w Kcyni, po dwa lata Gnieźnie bł. Jolenty i Św. Bogumiła i we Wrześni w parafii Św. Ducha. Miło te parafie wspominam. A gdy polska odzyskała niepodległość w 1989 r. zostałem proboszczem w Brudzewie. Następnie 5 lat i 1 miesiąc byłem proboszczem w Mielżynie i od 1 sierpnia 1996 r. jestem w Kiszkowie. Dziś obchodzę 40-tą rocznicę święceń kapłańskich. 21 lat pobytu w Kiszkowie.

Kiedy obchodzę jubileusz 40-lecia kapłaństwa, wspominam moich kochanych rodziców. Moją siostrę Marię, która mi przez wiele lat towarzyszyła. Dziękuję mojemu bratu, który mi towarzyszy na drodze kapłańskiej i za wygłoszone dzisiaj słowo boże. Jak również też dziękuję mojemu kuzynowi, kapłanowi Andrzejowi, oficjałowi stanu metropolitalnego w Gnieźnie, ks. Aleksandrowi. Dziękuję tez za koncelebrę ks. Wojciechowi. Dziękuję Kapłanom naszego Dekanatu. W szczególny sposób zawracam się do Duszpasterskiej Rady Parafialnej. Bez waszej inicjatywy ta uroczystość dzisiejsza by się nie odbyła. To od Was wyszła propozycja by obchodzić mój jubileusz. Dziękuje za dekorację kościoła. Dziękuje tez służbie ołtarza i wszystkim, którzy od wielu dni składali życzenia. Dziękuję wszystkim, którzy przybyli na tę mszę świętą jubileuszową. Po mszy świętej będą rozdawane obrazki na pamiątkę dzisiejszej uroczystości. Jeszcze raz składam wszystkim staropolskie Bóg zapłać.”

Następnie głos zabrały delegacje:

Zdzisław Iwański, przedstawiciel Duszpasterskiej Rady Parafialnej: „Drogi Jubilacie. To wielka radość by uczestniczyć w dzisiejszej uroczystości. Dzięki Panu Bogu za 40 lat kapłaństwa i ponad 20-letnie posługiwanie w naszej parafii. Powołanie kapłańskie to ogromne zobowiązanie. My, tu w naszej parafii, od ponad 60-ciu lat nie mamy powołań kapłańskich. Był wtedy śp. Ks. Stefan Szkudlarek. Czas był trudny. Ale jaka ogromna radość panowała w naszej wspólnocie, że mieliśmy swojego kapłana. Modlimy się i czekamy. Dlatego też dziękujemy Bogu za Twoje kapłaństwo. Życząc Tobie wiele zdrowia, sił i obfitych łask bożych. Zdajemy sobie sprawę, że jest to jedno z najtrudniejszych ludzkich powołań. Ale jako Duszpasterska Rada Parafialna, mimo naszej słabej wiary, głęboko wierzymy, dzięki Bogu, za Twoim pośrednictwem. Przecież tak wiele dobra zagościło wśród nas. I dalej za Twoim pośrednictwem będziemy podążali bożymi ścieżkami. Bo przecież żyjemy i mieszkamy gdzie wszystko się zaczęło. To tu zaczęło się nasze państwo. Tutaj był chrzest. To tutaj ojciec Góra postawił Bramę III Tysiąclecia, by młodzi i ci których kręgosłupy nachylają nogi ciężko, pełni są różnej ułomności, aby mogli w tych ciężkich czasach powiedzieć sobie: damy radę. Chcemy podążać bożymi ścieżkami. Bóg zapłać Księże Proboszczu!”

Agata Sądej, przedstawicielka Lektorów i Ministrantów: „Drogi Księże Jubilacie! 40 lat pracy kapłańskiej, to przede wszystkim czas wierności Chrystusowi. Godziny spędzone na plebanii, tysiące wydanych dokumentów i zaświadczeń. To wyraz służby człowiekowi. Ale przede wszystkim służba Chrystusowi. Od 40 lat w szczególny sposób uczestniczysz w posłudze nauczania, uświęcania i pasterzowania w kościele Chrystusowi. Odkrywasz piękno i doniosłość kapłańskiej posługi. Doświadczasz ogromu ludzkich trosk i problemów, z których wiele udało Ci się rozwiązać w duchu ewangelicznym. Wierność Bogu, kościołowi i kapłańskiej służbie daje dla nas przeżycie. Niech ta wierność, prostą drogą zaprowadzi do Chrystusa i pozwoli się z nim spotkać. Tego wszystkiego, życzą lektorki, lektorzy oraz ministranci.”

Zofia Koperska, przedstawicielka SDN z Kiszkowa: „W imieniu Stowarzyszenia Dzieci Niepełnosprawnych życzymy byś przez całe życie podążał z nadzieją w Panu. Wszystko co robisz, czynił młodzieńczą pasją, cieszył światem a Twoje serce było pełne ufności by dzielić się z potrzebującymi”.

Tadeusz Bąkowski, Wójt Gminy Kiszkowo: „Dostojny Jubilacie, Czcigodny Księże Kanonik! Jubileusz to czas radości. Ale zawsze tej radości towarzyszy też wzruszenie, bo taka jest natura każdego z nas. Tę radość chcemy przeżywać we wspólnocie. W Twoim przypadku we wspólnocie rodzinnej, kapłańskiej, parafialnej, samorządowej, wśród przyjaciół, znajomych i bliskich. O tej posłudze duchowej mówiła już służba liturgiczna. Tak wiele młodych członków wspólnoty ksiądz witał, wielu żegnał. Wiele sakramentów, niezliczona ilość nabożeństw, mszy, intencji. Również nauka i czasem pouczanie nas, bo przecież jesteśmy tylko ludźmi. Ale również to wymiar materialny kościoła. Jubileusz 40, to w nomenklaturze małżeńskiej rubinowe gody. Rubin – to brzmi i dodaje dostojeństwa. Kilka dni temu, podczas długiej rozmowy, również dotknęliśmy Twojego Jubileuszu, i Wówczas Drogi Jubilacie powiedziałeś „Niedawno 25 lat. Jak te 15 lat szybko minęło.” Ale ludziom pracowitym, zapracowanym, dobrym gospodarzom czas umyka szybko. Za to całe dobro, troskę o dobro parafialne, składam w imieniu wspólnoty samorządowej, sołeckiej, gminy, wyrazy podziękowania. Bóg zapłać i szczęści Boże na dalsze lata pracy”.

Ksiądz Ryszard Gilas, proboszcz parafii św. Mikołaja w Sławnie: „Ja życzę w imieniu współbraci kapłanów, szczególnie z Dekanatu Kiszkowskiego, życzymy zdrowia, błogosławieństwa bożego i opieki Matki Najświętszej, na dalsze lata posługi kapłańskiej.”

Ksiądz Romuald Szczepaniak: „Jak to powiedział Pan Wójt, niedawno było 25-lecie. Rzeczywiście jubileusz obchodziłem w 2002 r. Jak ten czas szybko leci. Jak to powiedział papież Jan Paweł II „Wieczność czeka”. Bóg zapałać wszystkim za udział we mszy świętej, za modlitwy i komunię świętą.”

Fotorelacja: tutaj